#bez oznaczenia dnia i godziny

Ostatnie tygodnie tylko uświadomiły mnie w tym, że ciągle się zmieniam, ale teraz tylko wewnętrznie i tylko na lepsze. W tej chwili spoglądam na swoje niedawne posty z...żalem? Ale i podziwem. Bo ledwo dojadałam do 400 kalorii.

Obecnie jem po 1100 kcal, normalnie od piątku zwiększyłabym o 50, ale w zeszłym tygodniu podniosłam kaloryczność w górę w czwartek, a teraz zrobię to już w środę.

Waga 48 utrzymuje się z jakimiś setnymi grama w górę i całe szczęście że nie w dół! Troszkę przestała mi się podobać górna część mojego ciała bo żaden stanik już na nią nie pasuje...ale mam nadzieję, że jak się wszystko unormuje to odzyskam biust! :D

Powoli odchodzę od tego miejsca, ale nie zniszczę go. Mam nadzieję, że już nigdy? nie będę musiała ponownie stosować takiej diety.

Codziennie zaprzyjaźniam się z samą sobą coraz bardziej. Ludzie nie zdają sobie sprawy jaka to przyjemność.

Większość moich koleżanek, znajomych, przyjaciół po prostu z natury posiada szczupłą sylwetkę a ich małe wahania wagi w ciągu życia są normalne. Dla nich normalne jest to, że wkładają codziennie rozmiar 36 czy 34.

A ja codziennie patrzę w lustro i uśmiecham się do nowej siebie, troszkę nadal nie dowierzam, że znów czas minął tak szybko a ja tak bardzo się zmieniłam. I codziennie ubieram się tak żeby wszystko co najlepsze podkreślić :) Ciekawe czy to kiedyś będzie dla mnie normą i się przyzwyczaję C:

Bo ja od małego kochałam jeśc i nigdy się tego nie wstydziłam :)

Moje życie biegnie, zmieniłam do niego nastawienie. Staram się nie traktować szkoły jako sprawdziany do zaliczenia. Idę tam, tak jak każda z nas, tak jak ludzie do pracy. Spotykam ludzi, z którymi rozmawiam o wszystkim i o niczym i wracam pełna różnych wrażeń C:

A z nauką idzie mi bardzo dobrze i powtarzam że co będzie to będzie - a dzięki temu idzie mi jeszcze lepiej!

Przecież nikt z nas nie jest perfekcyjny. Ideał nie istnieje!

Podejmuję różne nowe decyzje. Rezygnuję z pewnych rzeczy i przyzwyczajam się do nowego stanu rzeczy, by w przyszłym roku szkolnym zacząć inne nowe wyzwania.

Włosy farbuję na jaśniejsze (chyba mam dosyć bycia zimową brunetką), paznokcie na pastelowe kolory, kwiaty ubieram na bluzkach i jasne spodnie (NIGDY nie miałam jasnych jeansów :D).

I wiecie co? Czekoladę jem, bakalie i ciemny chleb i bardzo dobrze mi z tym :)

I tak oto mamy 26 kwietnia. Mój najbliższy przyjaciel, brat i moja miłość skończyła wczoraj 18 lat. Z całej naszej niegdyś paczki zostałam tylko ja.
Mam jeszcze trochę czasu na pewne decyzje, na 18 marzeń na nowy etap życia, na zmiany wewnętrzne i generalny remont przed tą osiemnastkową datą. (Jedyne co pewne to to że tatuaże dwa będą, ale co to będzie pozostanie tajemnicą C:).

I tyle chyba u mnie. Post długi, ale nie piszę często więc do przeczytania na raty dla wytrwałych. Odezwę się pewnie w przyszłą niedzielę po kolejnym ważeniu, odejdę może za dwa tygodnie? Trzy?

Bez planów i schematów idę żyć dalej, w zgodzie z samą sobą, wyrywając się z szarej masy społeczeństwa :) Em ;*